ستاره درخشانی در آسمان تقوا طلوع کرد؛ گوهر گرانبهایی در معدن فضیلت و انسانیت تکوّن یافت و در اصلاب شامخه و و ارحام مطهره نگه داری شد.

دختری که دانشمندترین اساتید به تربیتش همت گماردند.

خردمند بانویی که از آغاز عمر در مرکز حوادث بزرگ و پیشامدهایی که در تحولات زندگی بشر، دارای بزرگترین تأثیر بوده جای داشت.

یکتا زنی که نه تنها در زنان، بلکه در مردان عالم ، کمتر نظیرش را می­توان دید.

توانا بانویی که عالی ترین نمونه­ای از شهادت و دلیری، دانش و بینش، کفایت و خردمندی، قدرت روحی و تشخیص موقعیت بوده و هر وظیفه­ای از وظایف گوناگون اجتماعی را که به عهده گرفت، به خوبی انجام داد.

دانشمند بانویی که باید مردان جهان از خوان تعلیماتش بهره برگیرند و از خرمن کمالاتش خوشه­ها برچینند.

او بانوی بانوان، زینب، دختر امیرالمؤمنین بود.

زینب، ماهی است که از پنج خورشید تابان کسب نور کرده و از هر کدام به طور شایسته­ای بهره گرفته و آنگاه جهانی را روشن بخشیده است.

زینب، بانوی خردمند بنی هاشم در تاریخ اسلام و انسانیت چنین زندگی کرد تا اینکه بنابرقولی در دهم رمضان سال 65 هجری دیده از جهان فروبست.

منبع: بانوی کربلا،حضرت زینب (سلام الله علیها) ،نوشته : دکتر عائشه بنت الشاطی، مترجم: آیت الله سیدرضا صدر

هفتم ماه رمضان سال دهم بعثت و سه سال قبل از هجرت، ابوطالب یگانه حامی و کفیل پیامبر(صلی الله علیه وآله و سلم) از دنیا رفت.

عبدالمطلّب در سال هشتم ولادت رسول خدا رحلت نمود. اما قبل از مرگ، فرزندش ابوطالب و عبدالله را فراخواند و دربارۀ کفالت و حمایت حضرت محمّد(صلی الله علیه وآله و سلم) باو اینگونه وصیت نمود: او را به زبان و مال و دست خود یاری کن، که به زودی بزرگ و آقای قوم خواهد شد.

بر همین مبنا ابوطالب عهد و پیمان بست و چهل و دو سال در نهایت صداقت و وفا و وفاداری به یاری پیامبر(صلی الله علیه وآله و سلم) پرداخت. هیچ خانواده­ای به اندازه این خاندان،به اسلام و پیغمبر(صلی الله علیه وآله و سلم) خدمت نکردند. آنگاه همه از او بریده بودند و اسلام غریب و تنها بود و دفع خطر از اسلام و جان پیامبر فقط با فداکاری میسر بود. در دشواریها پیامبر را چنان نگهداری کردند که بهتر از آن ممکن نبود.

ادامه »

چگونه قلب وعمق روح مال خدا می­شود

خداوند به پیامبر (صلی الله علیه وآله و سلم) می­فرماید که زندگی و حیات باقی و همیشگی برای انسانهایی است که به عمل خود آن را بدست آورند و خود را این چنین بسازند که : 1- دنیا در نظر آنها کوچک باشد 2- آخرت در نظر آنان بزرگ باشد 3- خواست خدارا بر خواست خود مقدم بدارند 4- رضای خدا را جلب کنند 5- در شب و روز به هنگام برخورد با هر گناهی خدا را مراقب بدانند 6- روح و قلب خود را از آنچه مکروه خداست پاک نگه دارند.

آنگاه خداوند می­فرماید: چنان محبت خود را در قلب و و عمق روح آنان ساکن می­گردانم که روح و دل آنان از آن من می­شود و چنان چشمِ دل و روح آنان را باز می­کنم که در عمق روح و قلبشان جلالت و عظمت مرا ببینند و روح آنان را به هیبت و عظمت زینت می­دهم و اگر بنده­ای کارهایش را برای رضای من انجام دهد، سه فضیلت به او عطا می­کنم:

ادامه »