می گویند:«مرحوم قاضی طباطبایی در دکانی کاهو می خرید؛ولی بر خلاف سایر مردم که کاهوهای نازک و مرغوب را جدا می کردند،ایشان کاهوهای غیر مرغوب و غیر قابل استفاده را جدا می کرد.بعد از خرید کاهو پولش را داد و حرکت کرد.

 یکی از علما گفت:من به دنبالش رفتم و عرض کردم :چرا حضرت عالی کاهوهای خوب جدا نکردید؟

فرمود:فروشندۀ این کاهو آدم فقیری است ، من می خواهم به او کمکی کرده باشم . در ضمن نمی خواهم به طور مجانی باشد که هم شخصیت و حیثیت او محفوظ باشد و هم او به پول مجانی گرفتن عادت نکند،این کاهوها را که کسی نمی خرد،برمی دارم و پولش را به او می دهم».

 منبع:گفتار نراقی،جلد اول،علی محمّد حیدری نراقی

از اتاق آمد بیرون . آن قدر گریه کرده بود که توی چشمهایش خون افتاده بود .کنارم نشست و گفت«امشب خدا من رو شرمنده کرد. وقتی حج رفته بودم ،توی خونه ی خدا چند تا آرزو کردم . یکی اینکه در کشوری که نفس امام نیست نباشم؛ حتی برای یک لحظه. بعد، از خدا تو رو خواستم و دو تا پسر . برای همین،هر دو بار می دونستم بچمون چیه.مطمئن بودم خدا روی من رو زمین نمی ندازه . بعدش خواستم نه اسیر شم ،نه جانباز ، فقط وقتی از اولیاءالله شدم، درجا شهید شم.»

منبع:یادگاران؛کتاب همت،مریم برداران

و مناجات شعبانیّه آن حضرت معروف است و آن مناجاتی است که برای اهلش عزیز و گرامی است و برای خاطر آن به ماه شعبان مأنوس می شوند بلکه انتظار آن را می کشند و مشتاق آمدن ماه شعبان می گردند و در آن مناجات علوم سرشاری در کیفیت معامله بنده با خدای- جَلَّ جَلالُهُ - مندرج و وجوه ادب در طریق معرفت حق و سؤال و دعا و استغفار نسبت به خدای - جَلَّ جَلالُهُ – بیان شده و استدلالات لطیفه ای که سزاوار مقام عبودیّت برای استحکام مقام امیدواری مناسب حال مناجات است ذکر کرده و دلالات صریحه واضحه ای (در معنای قُرب و لقای خداوند و دیدار او)تنظیم شده است که به آن وسیله شبهات سالکان و شکوک منکران و وحشت اهل ریبه را برطرف کرده و به طوری که شخصی از اهل معرفت تفسیر نموده اشاره ای به معرفت نفس است که طریق معرفت ربّ می باشد.

ادامه »