هرجام سعادت که خدا داد به حافظ

از ذکر دعای شب و ورد سحری بود

     حافظ پس از فراگرفتن دانشهای متداول عصر خود ، دیوان شعرای گذشته و معاصر  خود را بدقت مطالعه کرد و نخست ، معنا را از لفظ جدا کرد و لفظ را به دور افکند آنگاه معنی را در کوره ی ذهن فروزنده ی خود ریخت و از آن زیوری گوهرآگین ساخت . هیچ هنرمند ماهری نمی تواند زیوری با چنان شکل و تناسب اجزا بسازد. کمال هنر حافظ این است که از همان عناصر در دسترس همگان ، معجونی شفابخش و مفرَّح تهیه کرده است . کلمات ، همان کلمات ، تعبیرها ، همان تعابیر و اسطوره ها و صور خیال ، همان است که در اشعار شعرای قبل از حافظ بود . اما این شاعر گرانقدر ، استادانه و سحرآفرینانه ، آنها را به خدمت ابلاغ پیام خود درآورده است .آری این حسن و لطف ترکیب کاری نیست که از هرکس برآید . این امر به عنوان مهمترین علت شهرت حافظ ذکر شده است .

باید حافظ را در میان عرفا جستجو کنیم . وی یکی از معطرترین گلهای بوستان معارف اسلامی است .

ادامه »

مدیریت رمان احتیاج به تمرین و ممارست دارد ، یک فرمول خاص برای آن وجود نداشته و عواملی مانند ویژگیهای شخصی فرد ، نوع فعالیت ، میزان ممارست و انگیزه داشتن برای انجام آن دخیل هستند .

در زیر یک دسته روش ارائه می شوند که یادگیری و انجام آنها با درنظر گرفتن خصوصیات فردی می تواند در استفاده بهینه از زمان نقش مؤثری داشته باشد . باید تکرار کرد که این روش ها با تمرین و ممارست باید در فرد و رفتار روزانه او نهادینه شده و جزئی از ویژگی های شخصیتی او گردد و این دستاوردی نیست که در یک یا دو روز حاصل گردد .

1. تأمل در چگونگی قرار دادن اولویتها و هشیاری در تغییر آن به مقتضیات موقعیت .

2. انجام دادن مرحله به مرحله وظایف و تکمیل یک یا حداکثر دو کار قبل از رفتن به کار دیگر .

3. اشراف به کار و مصرّ بودن در دانستن اهداف و نتایج کاری که باید انجام گیرد .

4. شناسایی محیط فرهنگ کار و هماهنگ کردن زمان بندی با واقعیات آن .

5. به رسمیت شناختن فرایند کار خود،جایگاه سازمانی و نقش اصولی در پیشبرد کارها دارد .

6. بررسی مداوم از چگونگی استفاده از وقت و تشخیص نارسایی ها و راه های بهتر .

7. از تجربه های خود و دیگران درس گرفتن .

 8. شناسایی افراد ، مشکل ،ابزار ، مهارت های خود و اختیارات در زمان شروع کار .

 9. کوشش برای سبک کردن بار کارایی .

10. شناسایی ویژگیهای افرادی که با شما کار می کنند البته نه به عنوان روانکاو .

11. آمادگی برای هماهنگ کردن برنامه خود با تغییراتی که پدید می آیند.

12. با صداقت عمل کردن ، اشراف به این اصل که یکی از علل هدر رفتن وقت دروغ گفتن است .

13. تفویض اختیار و از دیگران خواستن که بعضی از کارهای شما را برایتان انجام دهند .

یادگیری مهارت های تأثیر گذاری مثبت در افراد .

15. پیش بینی مشکلات و آماده کردن خود برای رویارویی با آنها .

16. تقسیم کار با تعیین زمان و مکان .

17. برداشتن محدودیت های شخصی از جلوی راه خود .

18. کار امروز را به فردا نیفکندن .

19. تقویم را در محلی قابل رؤیت قرار دادن .

20. همه چیز را مدنظر قرار دادن و از اطلاعات موجود بهترین استفاده را کردن .

21. ادامه رشد و توسعه شخصی و متوقف نکردن آن .

اینها مواردی هستند که فرد را قادر می سازد به این مرحله برسد که از مدیر ساده به رهبری قدم گذاشته و منبع اثر باشد .

برگرفته از کتاب : مهارت های مدیریت زمان – تألیف دکتر حسین خنیفر

قطره ای از دریای فضائل اهل بیت «امام رضا(علیه السلام)»

مرحوم کلینی در کتاب کافی از علی بن محمد کاشانی نقل کرده است که گفت : بعضی از دوستانم به من خبر داد که مال قابل توجهی را برای حضرت رضا علیه السلام بردم ولی آن حضرت به آن خشنود نگردید و اظهار شادمانی نکرد ، من بخاطر این جهت اندوهناک شدم و با خود گفتم : این همه مال و ثروت را برای او آورده ام و او هیچگونه اظهار خشنودی نکرد .

آنگاه امام علیه السلام فرمود :

ای غلام ، طشت و آبی حاضر کن ، خودش روی صندلی نشست و به غلام اشاره فرمود که آب بریز ، آب که روی دست مبارک او می ریخت به صورت طلا از میان انگشتان او سرازیر می شد ، سپس رو کرد به من و فرمود : «من کان هکذا لا یبالی بالّذی حمل إلیه» .

کسی که چنین موقعیتی دارد و اینگونه توانائی دارد به آنچه نزد او بیاورند توجهی ندارد .

ادامه »